Ken je dat gevoel van vergane glorie? Volwassen willen worden, ontdaan van angsten, maar ook willen genieten van jong zijn. Interessante gesprekken met vrienden, drank en versnaperingen. De tijd lijkt stil te staan, terwijl de klok verder tikt. Magische connectie, gevoel van eindeloosheid.
Dan ineens is de avond voorbij. De dag breekt aan, carrière stappen, een eigen auto, een huis, hoge rekeningen, kinderen of de eerste stappen daartoe. Ben je er klaar voor? Ben je volwassen genoeg? Zou je niet al veel verder zijn met je carrière? Wat biedt de toekomst? Bang dat sommige dingen nooit verbeteren, maar ook de angst dat dingen verdwijnen. Vraagtekens, verlamming, leegte, controleverlies, apathie.
Dat gevoel wens ik niemand toe. Dat gevoel verlamt je. Dat ontneemt je levenslust. Verpulvert je dromen tot een afgezaagd sprookje. Het geeft zeker geen positiviteit aan de rest van de wereld. Het heeft me wel een onvergetelijke les geleerd: controle over een ander bestaat niet. We kunnen alleen controleren hoe we zelf reageren. Welke acties we zelf doen. Hoe we zelf leven. Wie weet geeft het voldoende af om de maatschappij te inspireren. Maar herinner ook de zorgeloze, magische avonden. Dat zijn souvenirs die nooit van glorie vergaan.
Compleet mee eens